Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Περί παρακμής...

«Σε μια κοινωνία που παρακμάζει, η τέχνη – εάν είναι ειλικρινής – πρέπει να αντανακλά την παρακμή. Και πρέπει να παρουσιάζει τον κόσμο ευμετάβλητο και να συντελεί στην αλλαγή του. Εκτός και αν θέλει να προδώσει τον κοινωνικό της ρόλο».


Ernst Fischer (1899–1972)



Όταν, σε μια κοινωνία που παρακμάζει, που καταρρέει, που χρεοκοπεί, η φτώχεια, η ανέχεια, η αδικία, η ανεργία, η εκμετάλλευση, ο πόνος και σύγκαιρα η τόλμη, η αγωνιστικότητα – όχι για την ατομική προκοπή, μα για το κοινό καλό, η ταξική συνειδητοποίηση, έχουν παντελώς εκλείψει ως στιχουργικά θέματα, τι έχει να μας προσφέρει το τραγούδι ως τέχνη πλέον;
Η τέχνη παύει να έχει κοινωνικό ρόλο να επιτελέσει. Άρα παύει να είναι τέχνη. Παύει να είναι λαϊκό αγαθό και προϊόν της λαϊκής δημιουργικότητας. Καθίσταται απλά και μόνο εμπόρευμα. Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των σύγχρονων νόμων της αγοράς. Έτσι, λοιπόν, «καλλιτέχνες» αστείοι, αμόρφωτοι, ατάλαντοι, άβουλοι, κοινωνικά αναίσθητοι μα απροσδιόριστα ευαίσθητοι, «ανοργασμικοί», ξενομανείς, προϊόντα μιας καλοστημένης,  εδώ και χρόνια, μηχανής, δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν παρά χρήματα στην οικογένειά τους – «πρώτα ο Θεός» – και υπέρογκα κέρδη σε ένα γενικευμένο δίκτυο προώθησης προϊόντων. Τίποτα περισσότερο. Το πολύ τη φυσική τους παρουσία, για τις ανάγκες ενός τηλεοπτικού show.

(… κάνοντας λόγο για εμπόρευμα, αφήνουμε στην άκρη τα «κατασκευασμένα» δίπολα και τα ανούσια διλήμματα  του τύπου «εμπορικό» ή «έντεχνο», Αλεξίου ή Άντζελα Δημητρίου… Δεν απειλεί περισσότερο το σύστημα, όπως αυτό συντίθεται και διαμορφώνεται σήμερα, η Αλεξίου όταν σε συναυλιακούς χώρους τραγουδά «δεν θα περάσει ο φασισμός» από την Δημητρίου που τραγουδά «αχ πατρίδα μου θύμα σε κάνανε». Και στο φινάλε τι σημαίνει «φασισμός» για τον νέο του 2011 και ποιοι «κάνανε θύμα» την πατρίδα του; Ούτε οι αοριστίες στα πλαίσια μιας απροσδιόριστης «αριστεροσύνης», ούτε και η μπουρδολογία δοσμένη σε τρίλεπτα κακόγουστα τραγουδάκια, μπορούν να προσφέρουν κάτι σε μια κοινωνία που βαλτώνει…)

Μια μεθοδευμένη προσπάθεια  χρόνων αποδίδει καρπούς. Η κρίση του καπιταλισμού ή του χρηματοπιστωτικού συστήματος των τραπεζών και των υπερεθνικών συνόλων – όπως είναι της μόδας να το αποκαλούμε τελευταία,  ενός νομοτελειακά χρεοκοπημένου οικονομικού συστήματος, είναι εδώ, παρούσα, και η διαρκής απαξίωση που συντελείται χρόνια ολόκληρα, υπόγεια - μα τόσο φανερά, στο όνομα βέβαια του νεοτερισμού ή της απελευθέρωσης  (κατά τα δυτικά πρότυπα ασφαλώς και για τους εταιριάρχες του δυτικού κόσμου οπωσδήποτε), δημιούργησε έναν ανθρώπινο «χυλό», που λειτουργεί πλέον στον αυτόματο πιλότο και οδεύει στην αυτό – εξόντωση, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι αλλάζει το καθεστώς, ότι διεκδικεί, και καθορίζει τη μοίρα του.
Όχι σε δρόμους, χώρους δουλειάς, εκπαιδευτικά ιδρύματαμα σε τηλεοπτικά πανηγύρια, reality shows, σατυρικές εκπομπές και φυσικά εκπομπές "life style", όπου το νούμερο της χρονιάς, επιβραβεύεται από επίσημες εταιρείες στατιστικών ερευνών και ο αποδοτικός υπάλληλος, που φέρνει τηλεθέαση, πληρώνεται πολλά περισσότερα από το κοινό του.  Σε κοινωφελή προγράμματα επιδοτούμενα από κάποιον σπουδαίο - «αυτοδημιούργητο», πάντα - επιχειρηματία, προσφέροντας εθελοντική εργασία σε ένα σύστημα που καταδυναστεύει τους ανθρώπους. Σε χώρους συνωστισμού και σε κοινωνικά φόρουμ, απαξιώνοντας όχι μόνο τους πολιτικούς ως φυσικά πρόσωπα, μα και την πολιτική και την ενασχόληση με την πολιτική, και κατ' επέκταση την όποια προσπάθεια ιδεολογικής συγκρότησης.

Και έτσι ο φτωχός, έγινε άτυχος, ο δούλος, προκομμένος και σκληρά εργαζόμενος, ο πλούσιος, τυχερός και έξυπνος, αυτός που επιβιώνει - με όποιον τρόπο, ικανός, και η κοινωνική και οικονομική τάξη που καταπιέζεται, ομάδα αγανακτισμένων. Έτσι! Γενικά κι αόριστα. Και το πολιτικό τραγούδι, το τραγούδι με τις κοινωνικές αναφορές, έσβησε… Αφού δεν μπορεί πια να εμπνεύσει  την ομοιόμορφη και ακίνδυνη ανθρώπινη μάζα, όπως αυτή διαμορφώθηκε.

ΥΓ: Εδώ και καιρό το ιστολόγιο παραμένει ανενεργό. Ελπίζουμε σε λίγο καιρό να επιστρέψουμε στην ενεργό δράση με καινούργια θέματα και προτάσεις. Εμείς σας ευχαριστούμε για ακόμη μια φορά, που συνεχίζετε και μας επισκέπτεστε τακτικά, αλλά και για όλα τα ηλεκτρονικά μηνύματα που μας στέλνετε. Περιμένουμε πάντα την ενεργό συμμετοχή σας στη διαμόρφωση του ύφους και του περιεχομένου του ιστολογίου μας. 


Σας ενημερώσουμε, πως αυτή την εβδομάδα θα κυκλοφορήσει το νέο τεύχος (αρ. 28) του περιοδικού «Λαϊκό Τραγούδι». (διαβάστε ΕΔΩ).

Δεν υπάρχουν σχόλια: