 |
| Η είσοδος του ιστορικού εργοστασίου δίσκων της Columbia |
Του Γιάννη Μπεκιάρη
Ο Στέλιος Καζαντζίδης μπήκε στο χώρο της δισκογραφίας το καλοκαίρι του 1952, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πάω». Έκτοτε, η δισκογραφική πορεία του χαρακτηρίζεται πολυτάραχη και η επαγγελματική του προοπτική - παραδόξως - αβέβαιη. Το 1980 θα εκμυστηρευτεί στον Βασίλη Βασιλικό: «Αν και ήμουνα ο πρώτος τραγουδιστής, ένιωθα πάντα μια ανασφάλεια κι έψαχνα να βρω μια πιο σίγουρη δουλειά για να μπορέσω να ζήσω».
Δεν ήταν, άλλωστε, λίγες οι φορές, που ο Στέλιος Καζαντζίδης, για διάφορους λόγους, βρέθηκε σε δικαστικές αίθουσες, να αντιδικεί με δισκογραφικές εταιρείες και κάποια στιγμή μάλιστα η ανάγκη για αυτοδιάθεση τον οδηγήσε στην απόφαση να ιδρύσει τη δική του εταιρεία.
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, να παρακολουθήσουμε τις αλλαγές στο δισκογραφικό καθεστώς, παράλληλα με τη καλλιτεχνική σταδιοδρομία του Στέλιου Καζαντζίδη.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης μπήκε στο χώρο της δισκογραφίας το καλοκαίρι του 1952, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πάω». Έκτοτε, η δισκογραφική πορεία του χαρακτηρίζεται πολυτάραχη και η επαγγελματική του προοπτική - παραδόξως - αβέβαιη. Το 1980 θα εκμυστηρευτεί στον Βασίλη Βασιλικό: «Αν και ήμουνα ο πρώτος τραγουδιστής, ένιωθα πάντα μια ανασφάλεια κι έψαχνα να βρω μια πιο σίγουρη δουλειά για να μπορέσω να ζήσω».
Δεν ήταν, άλλωστε, λίγες οι φορές, που ο Στέλιος Καζαντζίδης, για διάφορους λόγους, βρέθηκε σε δικαστικές αίθουσες, να αντιδικεί με δισκογραφικές εταιρείες και κάποια στιγμή μάλιστα η ανάγκη για αυτοδιάθεση τον οδηγήσε στην απόφαση να ιδρύσει τη δική του εταιρεία.
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, να παρακολουθήσουμε τις αλλαγές στο δισκογραφικό καθεστώς, παράλληλα με τη καλλιτεχνική σταδιοδρομία του Στέλιου Καζαντζίδη.
