Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Τραγούδι και πολιτική - Της αμύνης τα παιδιά

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πρωθυπουργός
Ελευθέριος Βενιζέλος στο Ελληνικό Στρατηγείο
Χατζή Μπεϊλίκ, Ιούλιος 1913
 Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ξέσπασε στα 1914 και διήρκεσε περίπου 4 χρόνια. Στον πόλεμο βρέθηκαν αντιμέτωπες οι δυνάμεις της Αντάντ – Τριπλής Συνεννόησης (Αγγλία και Γαλλία κυρίως) με τις δυνάμεις της Τριπλής Συμμαχίας (Αυστρία και Γερμανία).

Ένα πρόβλημα που ταλάνιζε τους Έλληνες ήταν με ποιο στρατόπεδο θα συμμαχούσαν.

Ο Βενιζέλος ήταν γνωστός για τις φιλοαγγλικές του τάσεις, ενώ από την άλλη ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο Α΄, επεδίωκε μεν την ουδετερότητα αλλά, ουσιαστικά, έκλινε υπέρ των Γερμανών.

Η ένταση στις σχέσεις των δύο οδήγησαν τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, σε οριστική παραίτηση το 1915. Την παραίτηση αυτή, ακολούθησαν σφοδρές επιθέσεις κατά των βενιζελικών.


Οι Αγγλογάλλοι δεν μπορούσαν να δεχθούν μια τόσο άσχημη για αυτούς εξέλιξη. Οι διώξεις των υποστηρικτών του Βενιζέλου καθώς και κατάληψη του οχυρού Ρούπελ (στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα) επιτάχυναν τις διαδικασίες. Οργανώθηκε, στα 1916, από μια ομάδα βενιζελικών αξιωματικών αλλά και από βενιζελικούς πολίτες, το «κίνημα της Εθνικής Άμυνας» με βασικό στόχο την έξοδο της Ελλάδας στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

Η τριανδρία που αναλαμβάνει την ανώτατη αρχή είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης και ο στρατηγός Παναγιώτης Δαγκλής. Ο εθνικός διχασμός είναι γεγονός. Από τον Οκτώβριο του 1916 δύο ελληνικά κράτη συνυπάρχουν. Μετά από σφοδρές εχθροπραξίες και τον αποκλεισμό της Αθήνας από τα αγγλογαλλικά στρατεύματα, ο Κωνσταντίνος αναγκάζεται να παραιτηθεί υπέρ του δευτερότοκου γιού του Αλέξανδρου τον Ιούνιο του 1917 και εγκαταλείπει τη χώρα. Ο Βενιζέλος, στην Αθήνα πια, σχηματίζει καινούργια κυβέρνηση και επαναφέρει τη διαλυμένη από τον Βασιλιά βουλή, την επονομαζόμενη και ως «Βουλή των Λαζάρων».

Το γνωστότατο τραγούδι «Της αμύνης τα παιδιά» αναφέρεται ακριβώς σε αυτά τα γεγονότα. Το αρχικό τραγούδι ήταν ένα παραδοσιακό τραγούδι και δε γνωρίζουμε ούτε το συνθέτη ούτε το στιχουργό. Το πρωτότυπο τραγούδι φέρει τον τίτλο «Μακεδών».

Τουλάχιστον έτσι ανακοινώθηκε για πρώτη φορά. Το τραγούδι πλέον έχει δηλωθεί στην ΑΕΠΙ ως διασκευή του Σταύρου Ξαρχάκου σε στίχους Νίκου Γκάτσου – Αγαθής Δημητρούκα.


«Της αμύνης τα παιδιά»

Μια μέρα θα το γράψει η ιστορία,
που έδιωξε απ' την Αθήνα τα θηρία,
που έδιωξε βασιλείς και βουλευτάδες,
τους ψευταράδες και τους μασκαράδες.

Και στην άμυνα εκεί όλοι οι αξιωματικοί.
Πολεμάει κι ο Βενιζέλος,
που αυτός θα φέρει τέλος
και ο κάθε πατριώτης θα μας φέρουν την ισότης

Η Παναγιά που στέκει στο πλευρό μας,
δείχνει το δρόμο στο νέο στρατηγό μας,
τον ήρωα της εθνικής αμύνης
που πολεμάει και διώχνει τους εχθρούς.

Της αμύνης τα παιδιά διώξανε το βασιλιά.
Και του δώσαν τα βρακιά του,
για να πάει στη δουλειά του,
τον περίδρομο να τρώει με το ξένο του το σόι.

Έλα να δεις σπαθιά και γιαταγάνια,
που βγάζουν φλόγες και φτάνουν στα ουράνια,
εκεί ψηλά, ψηλά στα σύνορά μας,
τρέχει ποτάμι το αίμα του εχθρού.

Της αμύνης τα παιδιά διώξανε το βασιλιά.
Της αμύνης το καπέλο έφερε το Βενιζέλο,
της αμύνης το σκουφάκι,
έφερε το Λευτεράκη.





Δεν υπάρχουν σχόλια: