«Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός» (ΒΙΝΤΕΟ)

«Από παλιά είχα πάθος για τον κινηματογράφο. Έπαιξα σε πολλές ταινίες. Περίπου σε τριάντα ή σαράντα. Σε μια ταινία ο Κούρκουλος σηκώνεται απ’ το τραπέζι και έρχεται και τραγουδάμε αγκαλιασμένοι “Ο δρόμος είναι σκοτεινός”. Και στη συνέχεια – ήταν η απαίτηση του σκηνοθέτη – τον μαχαιρώνουν.» («Υπάρχω», Εκδόσεις Λιβάνη σελ. 227)

Έτσι αφηγείται ο Στέλιος Καζαντζίδης – στα 1980, στον Βασίλη Βασιλικό, την επαγγελματική του «επαφή» με τον κινηματογράφο, αλλά και την ανάμνηση του από τα γυρίσματα της ταινίας «Οι αδίστακτοι»

Αν και ο τίτλος του τραγουδιού είναι «Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός», ισχύει ότι Καζαντζίδης και Κούρκουλος τραγούδησαν αγκαλιασμένοι για τις ανάγκες της ταινίας, που σκηνοθέτησε ο Ντίνος Κατσουρίδης. Μάλιστα, η ηχογράφηση αυτή, κατέληξε να είναι και η επίσημη και μοναδική από μέρους του Στέλιου, πριν την επανεκτέλεση του Πάνου Τζανετή.

Δημήτρης Χριστοδούλου

Δημήτρης Χριστοδούλου

Οι κατά καιρούς, επικριτές του Καζαντζίδη – λόγω της άγνοιας τους ή απλά εκμεταλλευόμενοι την άγνοια στην οποία συνηθίζει να ζει η «μάζα» - επιχειρηματολόγησαν βασισμένοι στον ισχυρισμό πως ο Καζαντζίδης δεν τραγούδησε καλά τραγούδια.

Δυστυχώς, η εντύπωση πως ο Καζαντζίδης δεν τραγούδησε σπουδαία τραγούδια καλλιεργήθηκε στο κοινό, με αποτέλεσμα να καταστεί γεγονός και έπειτα αδιάσειστο στοιχείο υπέρ της - ας μας επιτραπεί ο όρος - «αντικαζαντζιδικής προπαγάνδας», Ο Καζαντζίδης υπήρξε, ένας από τους πλέον εμπορικούς καλλιτέχνες, και στα χρόνια της ακμής του κλασσικού λαϊκού τραγουδιού ο εμπορικότερος.

Ως εκ τούτου όλοι οι σπουδαίοι συνθέτες και στιχουργοί της εποχής του, θέλησαν και πέτυχαν (όσο το επιτρέψανε τα αντικρουόμενα ή συμπλέοντα συμφέροντα των δισκογραφικών εταιριών) να συνεργαστούν μαζί του. Μια αναφορά στους σημαντικούς λαϊκούς δημιουργούς, με τους οποίους συνέπραξε, αποδείχνει την σημαντική συνεισφορά του Καζαντζίδη στο σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό.