Συνέντευξη Στέλιου Καζαντζίδη στον Ιωάννη Δελόγλου (1977)

Πρόκειται για μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 7 Δεκεμβρίου του 1977. Έκτοτε αναδημοσιεύτηκε κάποιες φορές, σε άλλα έντυπα (για παράδειγμα το 2001 στην εφημερίδα «Σερραϊκόν Θάρρος»). 

Στις αναδημοσιεύσεις αυτές, διαπιστώνονται παρεμβάσεις επί του πρωτότυπου, που δεν αλλοιώνουν το περιεχόμενο. Από την άλλη, συμβαίνει συχνά, συνεντεύξεις ολόκληρες να «χτίζονται» πάνω σε αποσπασματικές ηχογραφήσεις ή ημιτελείς σημειώσεις. Για λόγους ιστορικής ακρίβειας επιλέξαμε να δημοσιεύσουμε το πρωτότυπο, ακόμα και αν οι αναδημοσιεύσεις είναι πληρέστερες ως προς την απόδοση των νοημάτων. 

Η συνέντευξη έλαβε χώρα στην ψαροταβέρνα «EL GRECO» στο Kornwestheim, 10 χιλιόμετρα μακριά απ’ τη Στουτγάρδη. Ευχαριστούμε τον κύριο Ιωάννη Δελόγλου που ανταποκρίθηκε, άμεσα, στο κάλεσμά μας, και μας απέστειλε την συνέντευξη και τις αναδημοσιεύσεις που κατά καιρούς γίνανε. 

Ο Στράτος των 33 στροφών και ο Στέλιος των 45 (BINTEO)

«Νιώθω, πραγματικά, βαθιά συγκίνηση για το θάνατο του Στράτου Διονυσίου. Υπήρξε ένας μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής. Στάθηκε για τριάντα ολόκληρα χρόνια αγωνιστής του κλασικού και ανόθευτου λαϊκού τραγουδιού, που το υπερασπίσθηκε δυναμικά, σταθερά και με μεγάλη συνέπεια. Το κενό που αφήνει ο Στράτος Διονυσίου, αυτός ο ακούραστος εργάτης τον λαϊκού τραγουδιού, είναι δυσαναπλήρωτο», δήλωσε ο Στέλιος Καζαντζίδης μετά τον θάνατο του Στράτου Διονυσίου που συνέβη στις 11 Μαΐου του 1990. 

Ο Στράτος Διονυσίου υπήρξε ένας σημαντικός λαϊκός τραγουδιστής. Αναμφισβήτητα. Με πλούσιο ρεπερτόριο, ενδιαφέρουσα φωνή, σημαντικές εμπορικές επιτυχίες. Μόλις προχθές κλείσαμε 21 χρόνια από τον αιφνίδιο θάνατό του. Πέθανε στα 56 του χρόνια, σε μια ηλικία αν μη τι άλλο παραγωγική για έναν τραγουδιστή. Το κείμενο αυτό το γράφουμε με αφορμή την επέτειο του θανάτου του. Καταθέτουμε εδώ κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς. Προβληματισμούς που σχετίζονται με τις μουσικές προτιμήσεις των νεότερων αναφορικά με το κλασικό λαϊκό τραγούδι. Το ζητούμενο είναι γιατί - όπως φαίνεται - οι νέοι προτιμούν περισσότερο τον Διονυσίου από τον Καζαντζίδη;