Πέθανε ο Γιάννης Σταματίου (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο Γιάννης Σταματίου

«Ο Σπύρος (ο Ευσταθίου) μου είχε εμπιστοσύνη. Κάποια στιγμή, όπως καθόμασταν σ’ ένα τραπέζι, λέει του σερβιτόρου: «Πιάσε ένα μπουζούκι». Υπήρχαν πάντα όργανα στο «Μπαράκι» (του Μάριου). Παίρνει το μπουζούκι και πάει στο Χιώτη που καθόταν δίπλα και του λέει: «Έχω έναν πιτσιρικά φίλο μου, ένα ταλεντάκι. Θα τον βάλω να τον ακούσεις». Λέει ο Μανώλης: «Αμέ». Γυρνάει ο Σπύρος σε μένα και μου λέει: «Παίξε». Παίζω ένα κομμάτι, πιάνει κι άλλο ένα μπουζούκι ο Σπύρος και παίζουμε άλλα δυο-τρία κομμάτια. Μου έκανε σιγόντα ο Σπύρος. Μόλις σταματήσαμε λέει ο Χιώτης: «Για κοίτα το σποράκι!». Ήμουνα κι εγώ αδύνατος, κατοχικός και μού ’μεινε το «Σπόρος» από τότε μέχρι σήμερα που κοντεύω να γίνω ...δέντρο!».

Αυτή είναι η ιστορία που έχει το «θρυλικό» παρατσούκλι «Σπόρος», όπως την αφηγήθηκε στον Άρη Νικολαΐδη ο ίδιος ο Γιάννης Σταματίου.

Τραγούδι και πολιτική - Ο ανταρτόπληκτος (Μ. Μπακάλης)

Μπάμπης Μπακάλης

Ο Ελληνικός εμφύλιος διήρκεσε περίπου 3 χρόνια. Από το 1946 μέχρι το 1949. Ήταν μια περίοδος ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος (Δ.Σ.Ε.), που οργανώθηκε από τους κομμουνιστές και του Ελληνικού Στρατού, που ήταν υπό τον έλεγχο της κεντροδεξιάς , αγγλόφιλης κυβέρνησης των Αθηνών. 

Το τραγούδι που ακολουθεί κυκλοφόρησε στα 1949. Είναι ένα τραγούδι σε μουσική και στίχους του Μπάμπη Μπακάλη το οποίο ερμηνεύει το Ντούο Χάρμα. 

Το τραγούδι αναφέρεται στους εσωτερικούς πρόσφυγες, τους οποίους δημιούργησε ο εμφύλιος. Η κρατική θέση ήταν σαφής. Ανταρτόπληκτος ή συμμοριτόπληκτος, στο πλαίσιο της κρατικής προπαγάνδας, είναι ο κάτοικος της υπαίθρου ο οποίος έχει πληγεί από τους αντάρτες.