«Υπάρχω» - 1975

«Φίλοι μου,

Ο δίσκος που ακούτε αυτή τη στιγμή, έχει τίτλο «Υπάρχω» και γράφτηκε με τη συνεργασία του Πυθαγόρα και του Χρήστου του Νικολόπουλου. Ο τίτλος είναι συμβολικός και αφορά εσάς και εμένα.
Υπάρχω σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος, απ’ τον καιρό που εσείς, οι γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μου, με αγαπήσατε και με κάνατε δικό σας.
Υπάρχω εφόσον εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι εκφράζω τους καημούς, τα προβλήματά σας, την πίκρα της ξενιτιάς, το μόχθο του εργάτη, την εγκατάλειψη, τη μοίρα του ανθρώπου της συνοικίας. Και θα υπάρχω, όσο υπάρχουν ταπεινοί, αγνοί και τίμιοι άνθρωποι του λαού.
Γιατί μόνο στην καρδιά του λαού ζω. Εκεί είναι το σπίτι μου, εκεί γεννήθηκα, εκεί θα πάψω κάποτε να υπάρχω.  Σας ευχαριστώ.»

"Υπάρχω": Κριτική στην ταινία-αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη

Παρακολουθήσαμε κι εμείς την πολυαναμενόμενη ταινία-αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη. 

H επιθυμία του Καζαντζιδη να γίνει η ζωή του ταινία ήταν γνωστή. Πριν φύγει για τις ΗΠΑ, το 1976, είχε δηλώσει στον Γιώργο Λιάνη ότι θα το ζητήσει από τον σκηνοθέτη Ηλία Καζάν. Δεν γνωρίζουμε αν τελικά το έπραξε στα χρόνια που έζησε εκεί. Αλλά και αργότερα, όταν επέστρεψε, υπήρξε η φήμη ότι ο φίλος και κουμπάρος του Βασίλης Βασιλικός, ετοίμαζε ταινία για τον Καζαντζίδη, με σκηνοθέτη τον Κώστα Γαβρά. 

Τελικά η επιθυμία του έγινε πράξη. Η ταινία, με τίτλο «Υπάρχω», που υπογράφει ο σκηνοθέτης Γιώργος Τσεμπερόπουλος και η σεναριογράφος Κατερίνα Μπέη, έκανε πρεμιέρα στις 19 Δεκεμβρίου. 

Γιατί έμεινε στην ιστορία ο Στέλιος Καζαντζίδης;

Διαβάσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μια διαδικτυακή συζήτηση με τίτλο «Γιατί έμεινε στην ιστορία ο Στέλιος Καζαντζίδης» στο γνωστό πια, «Ρεμπέτικο Φόρουμ». Στη συζήτηση αυτή, εντοπίζεται το αιώνιο δίλλημα Καζαντζίδης ή Ρεμπέτικο σε κάποιες συγκρίσεις τύπου: Νταλγκάς και Καζαντζίδης ή Καζαντζίδης και Νούρος.

Εξ αρχής, δημιουργήσαμε αυτό το blog για να προβάλλουμε το έργο και τη συνολική προσφορά του Στέλιου Καζαντζίδη, μακριά από προκαταλήψεις και υπερβολές. Για εμάς ο Καζαντζίδης δεν υπήρξε ο πλέον τεχνικός τραγουδιστής. Συγκριτικά με κάποιους – όχι όλους ασφαλώς - τραγουδιστές της Σμυρναϊκής αλλά και της Πειραιώτικης «σχολής», υστερεί σε γυρίσματα και έκταση.

Διασκευάζοντας... (BINTEO)

Διασκευάζω σημαίνει τροποποιώ, δίνω σε κάτι μια άλλη μορφή. Ή ακόμη αλλάζω κάτι έτσι ώστε να είναι κατάλληλο για ορισμένη άλλη χρήση ή να ικανοποιεί ορισμένες ανάγκες. Διασκευές και δη καλλιτεχνικών έργων συνέβαιναν πάντα. Καλές ή κακές. Πετυχημένες ή μη. Και η επιτυχία τους δεν κρίνεται πάντα με βάση το αισθητικό αποτέλεσμα – το οποίο άλλωστε είναι υποκειμενικό καθώς η ίδια η αισθητική διαμορφώνεται κατ άτομο και όχι καθολικά. Επιτυχής κρίνεται μια διασκευή - μια τροποποίηση - όταν ικανοποιεί τις ανάγκες που τη γέννησαν.

Διασκευές, ειδικότερα τραγουδιών, έχουν συμβεί πάμπολλες. Σε όλες τις εποχές. Και δεν αναφερόμαστε σε επανεκτελέσεις. Γιατί άλλο διασκευή και άλλο πιστή αναπαραγωγή του πρωτότυπου. Άλλο τροποποίηση και άλλο αναπαραγωγή.

"Δεν φταις εσύ, η φαντασία μου τα φταίει…"

Το εξώφυλλο του βιβλίου
του Θανάση Λάλα

Πάνε λίγες μέρες που κυκλοφόρησε το βιβλίο του Θανάση Λάλα για τον Στέλιο Καζαντζίδη με τίτλο "Θηρίο Ανήμερο" από τις εκδόσεις Αρμός. 

Σχεδόν όλα τα βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει για τον Στέλιο Καζαντζίδη είναι - κατά τη γνώμη μας - ανεπαρκή και πρόχειρα. Βιάστηκαν βλέπετε πολλοί στο παρελθόν να καταγράψουν την "ιστορία" κάνοντας παράλληλα την όποια καριέρα τους. 

Βέβαια, μετά το βιολογικό τέλος του Στέλιου Καζαντζίδη το κακό έχει παραγίνει. Κολάζ, φαντασιακές ιστορίες και συνομιλίες, πλαστές φωτογραφίες, ατεκμηρίωτο υλικό… 

Κι όλα αυτά με την υποστήριξη πάντα των ημετέρων που κατέχουν θέσεις επικοινωνιακής ισχύος. Βλέπετε το κονφόρμ, το "όλοι μαζί" δουλεύει πάντα όταν πρέπει. 

Δυστυχώς το καινούριο βιβλίο του Θανάση Λάλα δεν αποτελεί εξαίρεση.

Πρόκειται για ένα ογκώδες έργο 500 περίπου σελίδων. Στον πρόλογο του βιβλίου διαβάζουμε: "Ο Στέλιος Καζαντζίδης που είναι κλεισμένος υπό μορφή αυτοβιογραφικών διαλόγων μέσα σε αυτό το βιβλίο είναι ένας “άλλος” Καζαντζίδης". 

«Γύφτος λαός» - Ένας δίσκος που δεν έγινε ποτέ (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο Στέλιος Καζαντζίδης με τον Πυθαγόρα

Ο Στέλιος Καζαντζίδης, ήδη από το 1976, βρίσκεται στην Αμερική. Ο γνωστός οργανοπαίκτης Δημήτρης Τζάρας, εγκατεστημένος, τότε, στο Clearwarter της Φλόριντα, δέχεται ένα απροσδόκητο τηλεφώνημα: «Να έλθω για το σπίτι;», τον ρώτησε ο Στέλιος, για να πάρει την απάντηση: «Μέσα στην ψυχή µου αν ψάξεις θα βρεις τον Καζαντζίδη!». Εκεί, στη Φλόριντα,  ο Καζαντζίδης γνώρισε και παντρεύτηκε την Αντωνία Κωνσταντουλάκη (στις 15 Απριλίου του 1977). Στο γάμο τους και στο χρονικό της σχέσης τους θα αναφερθούμε σε επόμενη δημοσίευση. Εκεί, στη Φλόριντα, αποφάσισε να δισκογραφήσει εκ νέου. 

Η αλληλογραφία, που αντάλλασε με τον, τότε, φίλο και κουμπάρο του Χρήστο Νικολόπουλο μαρτυρά πως η ιδέα ενός νέου δίσκου, μετά και τη συνταρακτική επιτυχία του «Υπάρχω», «έπεσε στο τραπέζι». Έγραψε, λοιπόν, ο Καζαντζίδης του Νικολόπουλου: «Τώρα ας έλθουμε στο θέμα που μας απασχολεί άμεσα, δηλαδή του δίσκου. Ο Μάτσας δέχτηκε να γίνει εδώ ο δίσκος και με όσα του ζήτησα… Θέλω να μου στείλεις καλά τραγούδια και θέλω να μη σου γυρίσω κανένα πίσω» (Φλόριντα 19/5/1977). 

Είναι ένα πολύ μικρό απόσπασμα από τα γράμματα που έστειλε ο Καζαντζίδης στον Νικολόπουλο την περίοδο εκείνη και δημοσίευσε ο Κώστας Μπαλαχούτης στο βιβλίο του «Κι όσο Υπάρχεις θα υπάρχω» (Εκδόσεις Ατραπός). 

«Ο δρόμος της επιστροφής» (BINTEO)

Στα 1987 ο Στέλιος Καζαντζίδης επανέρχεται στη δισκογραφία με το δίσκο «Ο δρόμος της επιστροφής», μετά από απουσία δώδεκα περίπου χρόνων. Είναι λίγο - πολύ γνωστή η πολύχρονη διαμάχη του με τη δισκογραφική εταιρεία «ΜΙΝΩΣ» (οι ακριβείς λόγοι, ωστόσο, παραμένουν στους πολλούς άγνωστοι) , διαμάχη που τον ανάγκασε να αποχωρήσει από τη δισκογραφία στα 1975, μετά και την κυκλοφορία του «Υπάρχω». 

Ο «δρόμος της επιστροφής» ήταν ένας από τους περίπου τέσσερις δίσκους, που βάσει συμβολαίου, χρωστούσε στον Μάκη Μάτσα. Το συμβόλαιο αυτό, που ανανέωσε το 1972 ο Καζαντζίδης, τερματίστηκε στις 17 Απριλίου του 1986 στη Βουλή των Ελλήνων. Ο Αντώνης Τρίτσης - υπουργός Παιδείας στην, τότε, κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ, εισήγαγε την τροπολογία με γενικό αριθμό 378 και ειδικό 36. Η τροπολογία αυτή έγινε δεκτή και ψηφίστηκε ως άρθρο 46 του σχεδίου νόμου, άρθρο που καταργήθηκε με το άρθρο 72 του νόμου 2121/1993. 

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1987. Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο ECHO με ηχολήπτες τους Τάκη Φιλιππίδη και Χρήστο Κοσμά, ενώ της παραγωγής επιμελήθηκε ο Αχιλλέας Θεοφίλου. 

Νέα κυκλοφορία: Βασίλης Βασιλικός, «Στέλιος Καζαντζίδης 1931 – 2001»

 Μόλις σήμερα ενημερωθήκαμε για την κυκλοφορία ενός βιβλίου από τις εκδόσεις «ΚΨΜ», με τίτλο «Στέλιος Καζαντζίδης 1931 – 2001», που φέρει την υπογραφή του Βασίλη Βασιλικού.

Κυκλοφόρησε στις 24 του προηγούμενου μήνα και όπως πληροφορηθήκαμε από τον ίδιο τον εκδοτικό οίκο, αποτελεί μια εμπλουτισμένη επανέκδοση του «Υπάρχω» (Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2000) - που τόσο θόρυβο προκάλεσε - και του «Η ζωή μου όλη» (Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 1978).

«Ένα γλέντι με τον Στελάρα»

Θανάσης Σοφράς και Στέλιος Καζαντζίδης
στο STUDIO του Τάσου Κυριαζή

«Η επιθυμία ήταν παλιά. Η πρόταση από μας τους αγαπημένους φίλους, ήταν κοινή και ανανεωνόταν διαρκώς. Ο αυθορμητισμός του Στέλιου εκδηλώθηκε τώρα. Πριν 25 μέρες. Είπε: Θα κάνουμε δίσκο, ένα γλέντι με τους φίλους μου, την ημέρα της γιορτής μου. Θα ηχογραφήσουμε ζωντανά μέσα σε μια ταβέρνα, τα τραγούδια μου, τα διαμάντια μου…», έγραψε ο Πάνος Γεραμάνης στο εσώφυλλο του δίσκου «Ένα γλέντι με τον Στελάρα». 

Ο δίσκος κυκλοφόρησε από την MBI στα 1993 ως μοναδικό ντοκουμέντο, ως ζωντανή ηχογράφηση. Πράγματι η ζωντανή ηχογράφηση θα ήταν είδηση, καθώς ο Καζαντζίδης απείχε από τις ζωντανές εμφανίσεις στα νυχτερινά κέντρα από το 1966. Η ηχογράφηση όμως, δεν ήταν ζωντανή ή μάλλον (γιατί κατά κάποιον τρόπο ζωντανή ήταν) δεν έγινε στην ταβέρνα «Χρυσό Πέταλο» στους Θρακομακεδόνες, όπως αναγράφεται στο οπισθόφυλλο του δίσκου. 

Συνέντευξη του Στέλιου Καζαντζίδη στον Νίκο Μωραΐτη (Μάρτιος 2001)

Ο Νίκος Μωραΐτης

Ο Νίκος Μωραΐτης είναι στιχουργός. Εργάζεται ως δημοσιογράφος. Έχει στο ενεργητικό του πολλές – κάποιες σημαντικές – συνεργασίες και τραγούδια, πολλά από τα οποία εξαιρετικά δημοφιλή και επιτυχημένα εμπορικά. 

Τον ευχαριστούμε που μας έδωσε την άδεια να δημοσιεύσουμε μια συνέντευξή του με τον Στέλιο Καζαντζίδη, που πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα». 

Μας ζήτησε μάλιστα να τονίσουμε πως μας παραχωρεί την άδεια με πολύ σεβασμό και απεριόριστη εκτίμηση στο μύθο του Στέλιου Καζαντζίδη.

 

1966: Ο Καζαντζίδης αποχωρεί από τη νύχτα

«Αποχωρεί ο Καζαντζίδης. Είναι μια είδηση, που σίγουρα θ’ αναστατώσει τον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού και τους θαυμαστάς του δημοφιλούς καλλιτέχνου. Την ανακοίνωση αυτή έκανε ο ίδιος με τα λόγια: «Το φετεινό καλοκαίρι θα είναι η τελευταία μου εμφάνιση στο πάλκο και στην Ελλάδα. Αποσύρομαι και φεύγω. Γράψτε το. Και τονίστε ότι όταν λέει κάτι ο Καζαντζίδης, το κάνει.»Σαν τον ρώτησαν ποιοι λόγοι τον αναγκάζουν σ’ αυτή την πράξη, τώρα ακριβώς που βρίσκεται στο ζενίθ της καριέρας του, ο Καζαντζίδης αναστέναξε και είπε: «Έτσι πρέπει. Κάποτε θα πω τους λόγους, όταν θα γράψω για τη ζωή μου…». Και έτσι αγαπητοί αναγνώστες κάντε λίγη υπομονή. Τους λόγους που αναγκάζουν τον Καζαντζίδη να αποσυρθή από το επάγγελμα, που του χάρισε δόξα και πλούτη, θα τους μάθετε κάποτε. Ο Καζαντζίδης αφήνει το τραγούδι και φεύγει από την Ελλάδα… Που πάει και τι σκοπεύει να κάνη, δεν είναι ακόμη σε κανέναν γνωστό.»

Ο Στέλιος Καζαντζίδης στο
απόγειο της καριέρας του

Αυτό ήταν ακριβώς το κείμενο, που δημοσιεύτηκε στις 4 Μαΐου του 1962, στην στήλη «Γραμμούλες» της εφημερίδας «Ταχυδρόμος». Την στήλη υπογράφει κάποιος με το ψευδώνυμο «Αλεξανδρινός». Το ίδιο περίπου κείμενο (με μερικές αλλαγές και προσθήκες) κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά και στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Ντoμινό», όπως διαβάζουμε στο λεύκωμα με τίτλο «Όταν η φωνή φτάνει στο θρύλο» (Εκδόσεις Άγκυρα, 2001) του οποίου επιμελήθηκε ο Πάνος Γεραμάνης.

Η είδηση «βόμβα», ήταν πέρα για πέρα αληθινή αλλά επιβεβαιώθηκε τέσσερα, περίπου, χρόνια μετά την πρώτη δημοσίευση. To 1966, ο Καζαντζίδης αποχώρησε οριστικά και αμετάκλητα – μέχρι το βιολογικό του τέλος - από τις ζωντανές εμφανίσεις. Στα χρόνια απουσίας του, ποτέ δεν μας αποκάλυψε τους πραγματικούς λόγους που τον οδήγησαν σε μια τόσο κρίσιμη απόφαση, απόφαση, που αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με τους εαυτούς μας, ενίσχυσε όσο τίποτα και διατήρησε, αν όχι δημιούργησε, τον μύθο του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι αξιοπερίεργο πώς ένας τόσο δημοφιλής τραγουδιστής, με υψηλότατες οικονομικές απολαβές, στην πλέον παραγωγική ηλικία (34 μόλις χρόνων) αποφασίζει να απέχει από τις ζωντανές εμφανίσεις, που στη δεκαετία του 60, μαζί με τις κινηματογραφικές συμμετοχές είναι το βασικότερο κομμάτι της «διαφημιστικής» καμπάνιας του τραγουδιστή και το πεδίο αξιολόγησης και προβολής του έργου του.

«Στην Ανατολή» (ΒΙΝΤΕΟ)

Στα χρόνια της Χούντας, ο παράγοντας λογοκρισία μάστιζε την καλλιτεχνική δημιουργία σε κάθε της έκφανση.

Άλλωστε η λογοκρισία ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους η επιχειρηματική προσπάθεια του Στέλιου Καζαντζίδη στο χώρο της δισκογραφίας απέτυχε.

Μπορεί βέβαια, λίγο πριν τα χρόνια της ξενοκίνητης χούντας ο Καζαντζίδης να απέσπασε, έπειτα από αγώνα και επιμονή, την πολυπόθητη άδεια από το υπουργείο Βιομηχανίας για την δημιουργία της δικής του δισκογραφικής ( η γνωστή «STANDARD»), εν τούτοις όμως, η εταιρεία του δεν λειτούργησε ποτέ αυτόνομα.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης σε γραμματόσημο

“Λαμβάνοντας υπόψη το 2452/02.09.2009 έγγραφό σας αναφορικά με την έκδοση σειράς γραμματοσήμων προς τιμήν του μεγάλου βάρδου Στέλιου Καζαντζίδη, σας ενημερώνουμε ότι τα Ελληνικά Ταχυδρομεία προχώρησαν στις 16 Σεπτεμβρίου 2010 στην έκδοση της Αναμνηστικής Σειράς Γραμματοσήμων “Αφιέρωμα στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι”, τιμώντας μεγάλους καλλιτέχνες που έγραψαν τη δική τους ιστορία στο ελληνικό πεντάγραμμο, μεταξύ των οποίων και ο αξέχαστος Στέλιος Καζαντζίδης”. 

Με αυτό το σύντομο κείμενο η Διεύθυνση Φιλοτελισμού των Ελληνικών Ταχυδρομείων ενημέρωσε τον Σύλλογο Φίλων Στέλιου Καζαντζίδη Ν. Ευβοίας “Υπάρχω”, για την κυκλοφορία της τιμητικής σειράς γραμματοσήμων με τίτλο “Αφιέρωμα στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι”. Το αίτημα του συλλόγου έπιασε τόπο. 

Γιώργος Ζαμπέτας, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Βίκυ Μοσχολιού, Βασίλης Τσιτσάνης, Σωτηρία Μπέλλου και φυσικά ο Στέλιος Καζαντζίδης ήταν τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν απο τα ΕΛΤΑ. 

Σήμερα του Αγίου Στυλιανού (ΒΙΝΤΕΟ)

Όπως συνέβη και πέρυσι, έτσι και φέτος, στην ημέρα της ονομαστικής γιορτής του Στέλιου Καζαντζίδη, δημοσιεύουμε ένα σπάνιο και εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκουμέντο. Μια ανέκδοτη ηχογράφηση του, όχι και τόσο γνωστού, τραγουδιού «Έφυγες με έναν άλλονε».

Το τραγούδι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 50΄, σε στίχους του Νίκου Ρούτσου και μουσική του Γιάννη Τατασόπουλου.

Τότε, το τραγούδησε ο ίδιος ο συνθέτης. Χρόνια μετά, στα 1974, το ίδιο τραγούδι αποτέλεσε προσωπική επιλογή του Στέλιου και συμπεριλήφθηκε στα δώδεκα τραγούδια του δίσκου «Υπάρχω».

Προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας...

Καζαντζίδης και Νταλάρας,
στην τηλεοπτική παρουσίαση του δίσκου "Υπάρχω"

«Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος:  Μα καλά, τόσο τέλεια ήταν η σχέση τους; Ειδικά τα τελευταία χρόνια, ο Καζαντζίδης είχε εκφρασθεί στις συνεντεύξεις του με πολύ αρνητικές δηλώσεις για τον Νταλάρα… Όντως έτσι είναι… Αν μπούμε όμως στη διαδικασία να αναλύσουμε αυτές τις δηλώσεις και τις αιτίες ή τις αφορμές που τις προκάλεσαν, πολύ περισσότερο τώρα, που η μια από τις δυο πλευρές δεν μπορεί να απαντήσει, ίσως να μη φτάσουν όλες οι διαδικτυακές σελίδες… Άλλωστε, προσωπικά, πάντα προσπαθώ κι αυτό είναι στάση ζωής, να κρατώ τα καλά, να τα τονίζω και όπου χρειάζεται αν μπορώ να συμβιβάζω… Ποτέ δεν ήμουν του «Διαίρει και βασίλευε» ή του «Ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά»… Ελπίζω οι αναγνώστες να συγχωρήσουν αυτή μου την αδυναμία…». 

Αυτός είναι ο επίλογος μιας δημοσίευσης στο περιοδικό Ogdoo.gr, με τίτλο «Όταν ο Καζαντζίδης συναντά τον Νταλάρα». Το κείμενο που δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες (1,2) υπογράφει ο Θανάσης Γιώγλου, γνωστός (και κατά τ' άλλα συμπαθής) ερευνητής και αρθρογράφος. Διαπιστώνουμε σε κάθε απόπειρα, εμπορικού χαρακτήρα, μια τάση ωραιοποίησης, αποσιώπησης και σύγχυσης, με στόχο την αποδοχή από το ευρύ κοινό. Το ευρύ κοινό που δεν στέκεται σε μερικότητες και δεδομένα, μα που αναζητά και αναπαράγει απόψεις που επικυρώνει το ισχυρό εμπορικό σήμα ενός ραδιοφωνικού σταθμού, μιας εφημερίδας, ενός ηλεκτρονικού περιοδικού, ενός τηλεοπτικού σταθμού. 

Τα 80α γενέθλια του Στέλιου

Αν ο Στέλιος ζούσε, θα έκλεινε σήμερα τα 80 του χρόνια. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1931 στην Νέα Ιωνία Αττικής, στην οδό Αλαΐας. Τα παιδικά του χρόνια είναι λίγο – πολύ γνωστά σε όλους. Ο πατέρας του, Χαράλαμπος και η μητέρα του, Γεσθημανή, ήταν πρόσφυγες. 

Στη δεκαετία του 1930 η ζωή ήταν δύσκολη, για τους περισσότερους. Ειδικότερα για τους πρόσφυγες, που εγκαταστάθηκαν μετά το 1923 στα αστικά κέντρα (μεγάλα ή μικρά) σε όλη την ελληνική επικράτεια. Η οικογένεια Καζαντζίδη, λοιπόν, δε θα μπορούσε παρά να βιοπορίζεται με δυσκολία. Πολλές άλλες οικογένειες ζούσαν σε παρόμοιες συνθήκες. 

Στα χρόνια της κατοχής οι συνθήκες έγιναν δυσχερέστερες και η οικογένεια Καζαντζίδη αναγκάστηκε να μεταβεί στα Πλατανάκια Σερρών και έπειτα στη Ροδώνα Κιλκίς. Αργότερα επέστρεψαν πάλι στην Αθήνα. 

Ο πατέρας του οργανώθηκε στις τάξεις του ΕΛΑΣ και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ). Στα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε από παρακρατικούς αντικομμουνιστές. 

Ο Γαβρήλος Κοκώνας με τον Στέλιο Καζαντζίδη

Γαβρήλος Κοκώνας, Στέλιος Καζαντζίδης και Αντώνης Πλατύς
στα Λιμενάρια Θάσου το 1983.

Σήμερα δημοσιεύουμε μια φωτογραφία που μοιράστηκε μαζί μας ο κος Γαβρήλος Κοκώνας. 

Είναι τραβηγμένη στα Λιμενάρια Θάσου το 1983. Από αριστερά εμφανίζονται ο Γαβρήλος Κοκώνας, ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Αντώνης Πλατύς σε ένα καϊκι.

Σεβάς Χανούμ: Η "Ωραία του Πέραν" (1931 - 1990)

Η Σεβάς Χανούμ

Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1931 - λίγες μόλις μέρες μετά τη γέννηση του Στέλιου Καζαντζίδη - ήρθε στη ζωή η Σεβαστή Παπαδοπούλου, που πέρασε στην ιστορία με το καλλιτεχνικό Σεβάς Χανούμ. Γεννήθηκε στα Κοκκινόγεια, ένα χωριό κοντά στη Δράμα. 

Η Σεβαστή υπήρξε καλλιτεχνική παρτενέρ αλλά και ερωτική σύντροφος του Καζαντζίδη. 

Είναι, ίσως, μια από τις λιγότερο γνωστές τραγουδίστριες, που συνδέθηκαν μαζί του. Οι περισσότεροι - δικαίως - συνέδεσαν το όνομα του Στέλιου Καζαντζίδη με τη Μαρινέλλα, πολλοί γνωρίζουν έστω και σαν αναφορά την Καίτη Γκρέυ, λίγοι μνημονεύουν τα ωραία δίφωνα της Λίτσας Διαμάντη...

Την Σεβάς Χανούμ δεν την θυμάται σχεδόν κανείς, πόσο μάλλον τη σχετίζει με τον Καζαντζίδη.

Σε αυτό συντελεί και το γεγονός ότι δεν συνεργάστηκαν ποτέ δισκογραφικά. Ωστόσο, εμφανίστηκαν μαζί σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης. Στον «Θείο» (πρώην «Ζέφυρος»), στην «Τριάνα» του Χειλά αλλά και στην «Γρανάδα» το 1955.

"Το τραγούδι του φίλου…"

Στέλιος Καζαντζίδης - Πυθαγόρας Παπασταματίου

Στέλιος Καζαντζίδης και Πυθαγόρας Παπασταματίου. Δυο φίλοι με κοινές καταβολές.

Δύσκολα παιδικά χρόνια για τον Πυθαγόρα, στο Αγρίνιο. Δύσκολα παιδικά χρόνια για τον Καζαντζίδη στη Νέα Ιωνία, Αττικής. Στα χρόνια της κατοχής η οικογένεια Καζαντζίδη μετακομίζει στα Πλατανάκια Σερρών και αργότερα, στη Ροδώνα του Κιλκίς ενώ η οικογένεια Παπασταματίου, για να επιβιώσει, ανηφορίζει στη Μακρυνεία Αιτωλοακαρνανίας.

“Ήρθα, είδα και θα φύγω” και η λογοκρισία; (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο κιθαρίστας και τραγουδιστής
Αντώνης Μουστάκας

Πολλές φορές στο παρελθόν αναφερθήκαμε στον παράγοντα “λογοκρισία” στα χρόνια που ο Στέλιος Καζαντζίδης μεσουρανούσε. Όλα τα μέσα ψυχαγωγίας, και δη αυτά που έχουν μαζική απήχηση, βρέθηκαν στο στόχαστρο. Από τη δικτατορία του Μεταξά με τον αναγκαστικό νόμο 446/1937 μέχρι και τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, πολλοί καλλιτέχνες και δημιουργοί ήρθαν αντιμέτωποι με λογοκριτικές πρακτικές - κρατικές ή μή. 

Ο Στέλιος Καζαντζίδης, μιλώντας για την απόπειρα να κάνει τη δική του εταιρεία την Standard, θα εκμυστηρευτεί στον Βασίλη Βασιλικό στα 1980 («Υπάρχω», Εκδόσεις Λιβάνη): «Η λογοκρισία εσκεμμένα σαμποτάριζε ότι τραγούδια τους πήγαινα. Με ένα X, με κόκκινο μολύβι, “Απορρίπτεται, απορρίπτεται, απορρίπτεται”. Μου πέρασαν κάτι τραγουδάκια μόνο, που μίλαγαν για ακροθαλασσιές και για γλάρους … Είχα αγανακτήσει! Εμένα με τσάκισε η λογοκρισία». 

Θύμα - σύμφωνα με μαρτυρίες - της λογοκρισίας υπήρξε ένα καταπληκτικό τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα και στίχους του Κώστα Βίρβου με τίτλο “Ήρθα, είδα και θα φύγω”. Η ηχογράφηση με τον Στέλιο Καζαντζίδη και την Μαρινέλλα έγινε στις 11 Φλεβάρη του 1958 με μπουζούκι τον Γιάννη Καραμπεσίνη.